Kurduğum sistemler bir gün kendi hayatıma yer bırakmadı.

Yıllarca kurumsal hayatın içinde yazılım uzmanı olarak çalıştım. Büyük sistemler kurdum, karmaşık problemleri çözdüm; ama bir noktada fark ettim ki kurduğum bu sistemler kendi hayatıma hiç yer bırakmıyordu.

35 yaşımda, zor bir yolculuğun sonunda kızım oldu; yüksek lisansımı yeni bitirmiştim. Kurumsal hayatı ona bakmak için bıraktım. Anne olmak harikaydı, gerçekten öyleydi; ama duramadım. Bebeğim kucağımda uyurken bile aklıma sürekli yeni fikirler üşüşüyordu; içimdeki üretme çağrısını susturamadım.

Kurumsaldan çıkıp evden, kendi kurallarımla sürdürülebilir bir profesyonel pratik kurmaya karar verdim. Bugün kıdemli yazılım uzmanlığımı, yapay zeka ve otomasyon bilgimi benim gibi evden çalışan, işini büyütmek isteyen ama sistemi olmayan uzmanlara taşıyorum. Koçlar, danışmanlar, eğitmenler, terapistler; kaplarına sığamayan ama görünürlük ve mahremiyet kaygısı da taşıyan insanlar.

Kızım olduktan sonra kadınların eğitimine, kendi işlerinde güçlenmelerine çok daha fazla kafa yorar oldum. Bu yüzden ilk grup koçluğumu kadın girişimcilere açtım. Erkek takipçilerimden de gelen yoğun talep üzerine aynı programı herkese açık bir karma grup olarak da planladım.

Bunu dışarıdan bir uzman gibi değil, aynı gerçekliği yaşayan biri olarak yapıyorum. Sabahın erken saatleri, bölünmüş dikkat, “yetebilir miyim” sorusu; hepsini biliyorum. Bu yüzden kurduğum sistemler teoride değil, gerçek hayatta işliyor.

Bu yolculuğu daha detaylı okumak istersen: Bir yıl önce ile şimdi arasında.